रविवार आला म्हणजे माझे मित्र व मी पुष्कळ भजन करीत असू. कधी कधी आम्ही कथाकीर्तनही करत असू. आमच्याजवळ मृदंग वगैरे वाद्ये थोडीच होती ! घरातील रिकामा डबा घेऊन आम्ही तोच जोरजोराने वाजवीत असू व भजन म्हणत असू. आमच्या भजनाने सारी आळी दुमदुमून जाई.


विठोबाला वाहिली फुले । भजन करिती लहान मुले ।

विठोबाला वाहिली माळ । भजन करिती लहान बाळ ॥


वगैरे किती तरी भजने म्हणत आम्ही नाचत असू. भक्तिविजयातील निरनिराळया प्रसंगीचे धावे आम्ही पाठ केले होते व तेही हात जोडून म्हणत असू.

गजेंद्राची ऐकून करूणा । सत्सर पावलासी, जगज्जीवना

प्रल्हादरक्षका मनमोहना । पावे आम्हा सत्वर

द्रौपदीलज्जानिवारणा । पांडवारक्षण मधुसूदना

गोपीजनमानसरंजना । पावे आता सत्वर

अनाथनाथा रूक्मिणीवरा । भीमातीरवासी विहारा

जगद्वंद्या जगदुध्दारा । पावे आता सत्वर

वगैरे गोड धावे अजूनही मला पाठ येत आहेत व ते म्हणताना अजूनही वृत्ती सद्गदित होते.

---